U Velškom nacionalnom muzeju, u Kardifu, naučnici nastoje da podignu veo sa te misterije.
Pomoću mikroskopa doktor Ričard Bevins strpljivo i precizno analizira uzorak uzet sa kamenog bloka.
“Spoljni krug, od veoma velikih blokova, donet je iz okoline ravnice Solzberi”, kaže Bevins.
Dvadesetih godina naučnici su otkrili da blokovi unutrašnjeg kruga potiču iz pokrajine Pembrokšajr, u Zapadnom Velsu, na 240 kilometara od Stounhendža. Niko ne zna kako je tadašnja civilizacija uspela da prenese teške blokove na tu daljinu.
“Blokovi unutrašnjeg kruga i polukruga, takozvani blustouns, imaju dve do tri tone, dakle suviše su teški za transport uz pomoć ljudi”, kaže Bevins.
Analizirajući i upoređujući mineralni sastav kamenja Bevins i njegov tim zaključili su da su blokovi spoljnog kruga doneti iz bližeg područja u ravnici Solzberi, zvanog Preseli hils. Geohemičar sa Univerziteta Aberstvit, Nik Pirs, analizirao je kristale cirkona u uzorcima kamenih blokova. Uz pomoć lasera topio je kristale i otkrio njihov hemijski sastav.
“Uzorci su bili tanke pločice. U njima smo identifikovali zrnca cirkona i na njih usmerili snažan laser. Njihova para prošla je kroz spektrometar koji je analizirao sastav minerala”, objašnjava Nik Pirs.
Pirs kaže da je istraživanje otkrilo tačno mesto sa koga su blokovi uzeti. Na osnovu toga zaključeno je da su spoljni blokovi verovatno transportovani svega oko 16 kilometara zapadno, do jedne od uvala na velškoj obali, a odatle morem do odredišta u ravnici Solzberi. Novu teoriju sada bi trebalo da provere arheolozi, ali ovo novo otkriće je, kako izgleda, za korak približilo naučnike razotkrivanju misterije Stounhendža.
Preuzeto sa: http://www.personalmag.rs/opusteno/tehno-nauka/otkrivena-jos-jedna-tajna-stounhendza/?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+PersonalMagazin+%28Personal+magazin%29
Нема коментара:
Постави коментар